Śledzie w korzennej marynacie z miodem

Jeśli śledzie mogą być deserem wśród przystawek, to właśnie ten przepis na to zasługuje. Słodycz miodu, subtelna ostrość przypraw korzennych i delikatność śledzi tworzą kombinację, która zaskoczy każdego. Ten przepis idealnie wpisuje się w klimat zimowych spotkań przy stole – jest rozgrzewający, aromatyczny i pełen charakteru.

Śledzie w korzennej marynacie

Składniki:

    • 400 g filetów śledzi matiasów

    • 2 cebule

    • 3 łyżki miodu

    • 1/2 szklanki octu jabłkowego

    • 1/2 szklanki wody

    • 2 goździki

    • 1 laska cynamonu

    • 3 ziarenka ziela angielskiego

    • 1 liść laurowy

    • Szczypta mielonego imbiru

    • Pieprz do smaku

Wstęp

Ten przepis to ukłon w stronę świątecznej tradycji i smaków, które kojarzą się z ciepłem i domem. Inspirację czerpie z kuchni skandynawskiej, gdzie przyprawy korzenne od wieków wykorzystywane są w przygotowywaniu marynat do ryb. Śledzie w takiej marynacie to doskonały sposób na podkreślenie ich delikatnego smaku, a jednocześnie nadanie im głębokiego aromatu.

             Czytaj też: Śledzie w marynacie po szwedzku

Miód, który jest kluczowym składnikiem marynaty, nie tylko dosładza danie, ale też delikatnie balansuje kwasowość octu. Dzięki niemu śledzie stają się bardziej wyraziste i zyskują aksamitną teksturę. To przepis, który w prosty sposób przenosi nas w klimat świątecznego stołu – idealny na zimowe wieczory w gronie rodziny lub jako wyjątkowy poczęstunek dla gości.

Wykonanie

Kiedy zaczynasz przygotowywać śledzie w korzennej marynacie, cały proces przypomina kulinarny rytuał, który wprowadza Cię w zimowy nastrój. Zaczynasz od filecików śledzi matiasów, które delikatnie wyjmujesz z opakowania. Wkładasz je do miski z zimną wodą i pozwalasz im się moczyć przez kilka godzin, by oddały nadmiar soli. W międzyczasie, co jakiś czas zaglądasz do nich, myśląc o tym, jakie smaki już niedługo z nimi połączysz.

Kiedy śledzie są już gotowe, osuszasz je papierowym ręcznikiem i kroisz na równe kawałki. Każdy z nich wydaje się niemal zapraszać, by uczynić z niego coś wyjątkowego. Cebula, druga bohaterka tego dania, zostaje szybko obrana i pokrojona w cienkie plasterki. Rozgrzewasz na patelni odrobinę oleju i wrzucasz cebulę. Syczy i mięknie, aż zaczyna pachnieć tak, że trudno się oprzeć, by jej nie podjadać.

               Czytaj też: Śledzie zatopione w porach

W rondelku łączysz miód, ocet jabłkowy i wodę, a aromatyczne przyprawy – goździki, cynamon, liść laurowy i ziele angielskie – dodajesz z należytą uwagą. Podczas gdy całość powoli zaczyna się gotować, czujesz, jak zapach wypełnia całą kuchnię. Smaki słodki, kwaśny i korzenny zaczynają tańczyć w rondelku, a Ty z lekkim uśmiechem próbujesz marynaty, doprawiając ją szczyptą pieprzu.

Teraz zaczyna się prawdziwe układanie smaku. W szklanym naczyniu tworzysz warstwy: kawałki śledzi, miękką cebulę i chochla korzennej marynaty. Warstwa po warstwie, wszystko zaczyna wyglądać jak małe dzieło sztuki. Gdy skończysz, przykrywasz naczynie i wkładasz je do lodówki, choć nie jest łatwo czekać. Wiesz, że śledzie potrzebują przynajmniej 24 godzin, by osiągnąć pełnię smaku – najlepiej jednak zostawić je na dwa, a nawet trzy dni.

Wykończenie

Gdy w końcu przychodzi czas, wyjmujesz naczynie z lodówki. Śledzie lśnią w korzennej marynacie, a ich zapach zaprasza do stołu. Układasz je na półmisku, może dekorujesz odrobiną cebuli, i podajesz z ciemnym chlebem. Pierwszy kęs mówi wszystko: harmonia słodyczy, kwasowości i przypraw rozgrzewa serce i sprawia, że śledzie w korzennej marynacie stają się niezapomnianym przysmakiem.

Żeberka w miodzie. I z pomarańczami

Żeberka wieprzowe staram się wybierać takie z mniejszymi kostkami. Mięso w nich jest delikatniejsze i mniej tłuste czyli smaczniejsze. Przygotowane razem z miodem w pomarańczach smakują nawet tym, którzy raczej unikają  jedzenia żeberek. 

Fot. Jennifer Herrera z Pixabay 

Do przygotowania żeberek w miodzie z pomarańczami potrzebujemy: 

• 1 kg surowych żeberek
• dwóch pomarańczy
• dwóch łyżek miodu
• pół łyżeczki cynamonu
• czterech goździków
• dwóch cebul 
• łyżki oleju
• soli i pieprzu

Chyba każdy wie, że żeberka wieprzowe są surowcem uniwersalnym. Świetnie nadają się na grilla. Można je marynować, piec, gotować, dusić, wędzić. Mogą być wspaniałym produktem do przygotowania pożywnych potraw, takich jak na przykład kwaśnica góralska, lub surowcem na którym przygotujemy bulion pod grochówkę. 

Mięso fajnie łączy się z innymi produktami, które znakomicie podkreślają jego smak. W tym celu często wykorzystuje się miód.  Przygotowanie marynaty miodowo-musztardowej jest stosowane przez wielu zawodowych kucharzy. Prawdziwy smakosz żeberek wie, że lubią one być przygotowywane w piwie. 

Wykonanie

Umyte i wysuszone żeberka wieprzowe kroimy na drobniejsze kawałki. Z reguły staram się wybrać takie na dwie kostki. Tak sprawione kawałki solimy i pieprzymy, a następnie podsmażamy krótko na patelni. Podsmażone wrzucamy do garnka lub naczynia żaroodpornego. 

Obieramy cebulę, kroimy ja na plasterki i na patelni podsmażamy je na złoto. Smażenie cebuli też można podnieść do rangi sztuki, a gotowa potrawa będzie jeszcze smaczniejsza. 

Gdy cebulka się złoci na patelni my przyprawiamy żeberka. Posypujemy je cynamonem, podlewamy miodem. Najlepiej co tego celu użyć miodu lipowego lub rzepakowego. Z jednej pomarańczy cienko zdejmujemy skórkę, którą posypujemy mięso. Podlewamy je sokiem wyciśniętym z obu owoców. Na koniec do naczynia wrzucamy przysmażoną cebulkę. 

         Zobacz też: Żeberka duszone w kapuście 

Tak przygotowane danie powinniśmy odstawić na godzinkę lub dwie, żeby przeszły smakami. Potem wstawiamy je na gaz i dusimy aż mięso będzie miękkie. Zajmuje to około dwóch godzin, a żeberka nadają się do podania, gdy mięso łatwo odchodzi od kości. 

Mniej więcej po godzinie duszenia do naczynia można dodać obrane ziemniaki, które ugotują się razem z żeberkami i ich smak będzie bardziej pasować do całej potrawy.

Podając żeberka w pomarańczach warto polać je sosem, w którym się one udusiły. Żeby go zagęścić można sos zredukować w osobnym garnuszku z dodatkiem masła. 

Nalewka imbirowa ostra

Nalewka imbirowa ma wiele zalet. Oprócz właściwości rozgrzewających poprawia nastrój, apetyt, wzmacnia i poprawia trawienie. W barku jest więc potrzebna na jesienne słoty, zimowe mrozy czy wiosenne roztopy.

Fot. siala z Pixabay 

Przygotowanie nalewki z imbiru jest dość proste. Potrzebujemy:

• 20 g mielonego imbiru
• 1 l spirytusu 70%
• 4 g mielonego kardamonu
• 5 g cukru waniliowego
• 200 g lejącego się miodu 
• 0,5 l przegotowanej wody

Na początek w słoju imbir i kardamon zalewamy rozcieńczonym spirytusem. Alkohol o mocy podanej wyżej otrzymamy, gdy do 0,7 l spirytusu o mocy 96% dodamy szklankę wody. Słój szczelnie zamykamy i odstawiamy w ciepłe miejsce.

Zobacz też: Nalewka imbirowa w siedem dni

Po miesiącu nastaw musimy przefiltrować. W czasie gdy alkohol się klaruje my z miodu i cukru waniliowego przygotowujemy syrop. W tym celu wlewamy do przegotowanej wody miód i cukier waniliowy. Wodę nieznacznie podgrzewamy stale mieszając i czekamy aż się rozpuści miód. Wtedy syrop mieszamy z przefiltrowanym już alkoholem.

Tak przygotowaną nalewkę wlewamy do butelek. Musimy je szczelnie zamknąć i wynieść do chłodnego pomieszczenia. Tam niestety nalewka imbirowa musi jeszcze poleżeć co najmniej cztery miesiące.

Czytaj też: Nalewka cynamonowa

Nalewka imbirowa najlepiej smakuje gdy jest schłodzona.

Nalewka mandarynkowa z miodem

Przepis na nalewkę mandarynkową z miodem jest o tyle atrakcyjny, że otrzymujemy nalewkę gotową do degustacji już po kilku tygodniach. Nalewka jest słodka i aromatyczna, przez co bardziej smakuje paniom. Dlatego też wart mieć w barku mały zapas nalewki mandarynkowej.

Fot. Alexas_Fotos 

Do przygotowania nalewki mandarynkowej potrzeba:

• 8 mandarynek
• 1 l wódki
• 1 łyżkę płynnego miodu
• 0,5 kg cukru

Mandarynki są bardzo dobrym materiałem na nalewki. Można wykorzystać na przykład same skórki. Albo połączyć mandarynki z rumem. Odpowiednio przygotowana nalewka mandarynkowa będzie również idealnym trunkiem w czasie letnich upałów. 

Wykonanie

Do przygotowania nalewki z mandarynek potrzebujemy same skórki. W tym celu mandarynki dokładnie myjemy i cieniutko obieramy. Musimy to zrobić tak, by nie było na nich białych części. Odpowiednio przygotowaną skórkę kroimy w paski i wrzucamy do słoja.

Skórkę w słoju zalewamy wódką. Dobrze jest do tej nalewki użyć wódki mocnej, co najmniej 45 procentowej. Słój szczelnie zamykamy i odstawiamy w jasne, najlepiej słoneczne, miejsce.

Czytaj też: Nalewka z mandarynek  klementynek

Po trzech tygodniach nastaw przelewamy przez sito wyłożone gazą. Skórki wyrzucamy. Odmierzamy niewielką część nastawu, wlewamy ją do garnka i lekko podgrzewamy jednocześnie wsypując do niej cukier. Staramy się rozpuścić cukier w jak najniższej temperaturze - wszak z podgrzewanego płynu szybko odparowują procenty. Syrop szybko chłodzimy.

Wystudzony syrop mieszamy z nalewem i teraz dokładnie filtrujemy. Następnie wlewamy do butelek, które szczelnie zamknięte wynosimy do piwnicy.

Nalewka do degustacji nadaje się już po trzech tygodniach.

Likier czekoladowy

Dobry likier czekoladowy jest pożądanym składnikiem deserów. Poprawia nastrój, pozytywnie nastawia do świata, cieszy kubki smakowe. Ten przepis na likier czekoladowy daje nam trunek niezbyt mocny, a jego jedyną wadą jest tylko to, że musi dojrzewać do degustacji przez pół roku.

Do przygotowania likieru czekoladowego potrzebujemy:

• 100 g mielonej kawy
• 100 g czekolady w proszku
• 2 szklanki płynnego miodu
• 1 l spirytusu
• 1 l wody

Lista znakomitych likierów, które można przygotować w domu jest konkretna. Najbardziej znanym jest likier jajeczny, czyli ajerkoniak. Proszę mi wierzyć, że ten własnoręcznie ukręcony jest niebo lepszy niż kupny.

Przygotowanie likieru Amaretto, nawet jeśli jest to zadanie z pewnym stopniem trudności, powoduje, że w naszej kieszeni zostaje dość sporo złotówek, a trunek również pijemy przedni. Podobnie jest w przypadku likieru Kahlua. 

Przygotowanie likieru czekoladowego będzie wymagało od nas nieco cierpliwości, choć początek jest łatwy. Wsypujemy czekoladę i kawę do słoja. Zalewamy je spirytusem i słój szczelnie zamykamy. Odstawiamy go na trzy tygodnie codziennie potrząsając.

Kolejny etap, wymagający najwięcej cierpliwości to przefiltrowanie tego nastawu. Praca to żmudna, ponieważ mielona kawa szybko zatyka filtry. Najlepiej podzielić ten proces na etapy i najpierw przefiltrować płyn przez gazę a dopiero potem przez bibułę filtracyjną.

Zobacz też: Przepis na nalewkę czekoladową z rumem

W czasie gdy nastaw się filtruje my z miodu i wody przygotowujemy syrop. Do tej nalewki przyda się miód delikatny, by nie dominował potem smakiem w gotowym już likierze. Wodę lekko podgrzewamy i rozpuszczamy w niej miód. W żadnym wypadku nie możemy miodu zagotować, ponieważ w zbyt wysokiej temperaturze traci on swoje właściwości.

Kolejny etap pracy to dolanie do ciepłego jeszcze syropu przefiltrowanego spirytusu. Po wymieszaniu całość jeszcze raz filtrujemy (powinno to już pójść szybciej) i rozlewamy do butelek.

Butelki musimy szczelnie zamknąć i wynieść w chłodne miejsce na pół roku. Dopiero po tym terminie likier będzie zdatny do spożycia.

Nalewka z pigwy. Pigwówka

Nalewka z pigwy należy do grupy nalewek najsmaczniejszych i jednocześnie stosunkowo łatwych w przygotowaniu. Najwięcej problemu można mieć jedynie ze zdobyciem odpowiednich owoców, bo o alkohol łatwo.

Fot. Fotolia.com

Nastaw musimy przygotować według następujących proporcji:

• 1,5 kg pigwy
• 1 litr spirytusu 70 proc.
• 0,5 kg miodu (najlepiej lipowego)
• 0,5 kg cukru

Gdy zdobędziemy już odpowiednią ilość pigwy owoce starannie myjemy i kroimy w kawałki. To zadane jest trudne, bo owoce są twarde, a musimy pozbyć się gniazd nasiennych. Warto więc przed pracą naostrzyć nóż.

Są dwie szkoły rozpoczynania przygotowania nalewki. Jedna mówi o tym, że pokrojone pigwy należy przysypać cukrem i odstawić na kilka dni, by owoce puściły sok. Druga mówi o tym, by od razu zalać je 70 procentowym spirytusem. Podobno wtedy nalewka jest bardziej aromatyczna. 

Pamiętajmy, że owoców nie można zalewać spirytusem o mocy 96%! Ten 70% otrzymamy mniej więcej wtedy, gdy 0,7 l spirytusu rozcieńczymy około 300 ml wody. 

Pokrojone owoce zalewamy spirytusem i odstawiamy gąsiorek na minimum trzy tygodnie mieszając co jakiś czas. Potem zlewamy płyn umieszczając go w osobnym naczyniu, a owoce zalewamy miodem lub cukrem. Można użyć mieszaniny miodu i cukru.

Oczywiście podane ilości cukru i miodu nie muszą być idealne z przepisem. Ba - z miodu można w ogóle zrezygnować, ale wtedy moim zdaniem nalewka jest mniej aromatyczna. Częściej rezygnuje w ogóle z cukru stosując wyłącznie miód.

Zobacz też: Nalewka z pigwy łatwa i prosta

Teraz znów czekamy kilka tygodniu aż z owoców wyciągnięty zostanie alkohol. Po trzech, czterech tygodniach odsączamy płyn, pigwę wyrzucamy. Uzyskany likier mieszamy z płynem pozyskanym z pierwszego zalania owoców. Możemy pójść na łatwiznę i zmieszać wszystko. Możemy też dozować ilość płyny z pierwszego i drugiego nastawu - być może uzyskamy ciekawszy smak?

Kupażowaną nalewkę wlewamy do butelek i odstawiamy w ciemne miejsce. Powinna tam dojrzewać przez dwa, trzy miesiące. Ale jak zapomnimy o niej na rok, to nalewka zyska na wartości.

Nalewka z ciemnych winogron z miodem

Nalewka z ciemnych winogron z miodem jest słodka, a jednocześnie do jej zrobienia nie potrzebny jest cukier. Musimy sobie zapewnić jednak kilogram dobrego, płynnego miodu z pewnego źródła.

Fot. Jill Wellington

Do przygotowania nalewki z winogron potrzebujemy:

• 1 kg winogron
• 1 kg miodu
• 0,75 l spirytusu
• 0,25 l wody 
• kilka goździków
• pół laski wanilii

Do zrobienia tej nalewki używamy przede wszystkim ciemnych winogron. Musimy je starannie przejrzeć, by wyeliminować nieładne i pozbyć się ogonków.

Przebrane owoce wrzucamy do słoja. Dodajemy do niego z pięć goździków i pól laski wanilii (pamiętajmy, że wanilię przecinamy zawsze wzdłuż). W osobnym naczyniu mieszamy spirytus z wodą i takim alkoholem zalewamy owoce.

Czytaj też: Nalewka z winogron z tymiankiem

Słój szczelnie zamykamy i odstawiamy w ciemne, ale ciepłe, miejsce. Nie zapomnijmy co kilka dni nim potrząsnąć. Dopiero po sześciu tygodniach zlewamy ze słoja alkohol. Zamykamy go szczelnie w oddzielnym naczyniu.

Do słoja z winogronami wlewamy teraz miód. Miód ma za zadanie wydobyć z winogron resztki alkoholu i więcej aromatu. Słojem teraz musimy codziennie mieszać, aż miód się rozpuści. Trwa to od 10 do 14 dni.

Czytaj też: Nalewka z winogron z różą

Po tym czasie zlewamy syrop miodowy i łączymy go z wcześniej zlanym płynem. Nalewkę teraz filtrujemy i wlewamy do butelek. Te szczelnie zamknięte powinny jeszcze w piwnicy leżakować co najmniej przez trzy miesiące.

Nalewka dereniowo-wiśniowa

Przygotowanie nalewki z wiśni i derenia wymaga trochę zachodu, ale trud wynagrodzi nam potem smak. Trunek jest oryginalny i dobrze świadczy o osobie go przygotowującej.

Do przygotowania nalewki dereniowo-wiśniowej potrzeba:

• 2 l wiśni
• 1 kg derenia
• spirytus
• wódka
• 4 szklanki miodu
• 1 kg cukru

W składnikach nie ma podanych dokładnych ilości potrzebnych nam alkoholi. Ich ilość zależeć będzie od ilości soku, który otrzymamy z wiśni i derenia.

Do przygotowania tej nalewki potrzebować będziemy dwóch słoi. W jednym trzymać będziemy wydrylowane wiśnie zalane miodem (najlepiej lipowym). Drugi napełniamy dereniem i zasypujemy cukrem. Oba słoje przykrywamy gęstą ściereczką i zostawiamy w słonecznym miejscu na trzy tygodnie. Słojami warto do czasu do czasu zamieszać.

               Czytaj też: Przepis na nalewkę z derenia

Po 21 dniach z obu słoi zlewamy sok. Owoce musimy lekko wycisnąć, by nie marnować aromatu. Soki teraz mieszamy i dodajemy do nich alkohol. Na każdą szklankę otrzymanego soku wlewamy dwie szklanki wódki i jedną szklankę spirytusu. Słój, w którym trzymamy ten nastaw, szczelnie zamykamy i odstawiamy w ciepłe miejsce.

Tak więc nie trzeba być biegłym chemikiem, by wyliczyć, że moc tej nalewki przekraczać będzie 40%. A jeśli użyjemy mocnej wódki, to ta wartość zbliży się nawet do 50%. 

                  Zobacz też: Przepis na nalewkę z wiśni

Po czterech tygodniach nalewką możemy napełniać butelki. Te oczywiście musimy szczelnie zamknąć i wynieść do chłodnego pomieszczenia. Tam zostawiamy je na co najmniej cztery miesiące.

Nalewka z lipy z miodem i limonkami

Tradycyjna nalewka z kwiatów lipy wymaga długiego przygotowania i jeszcze dłuższego leżakowania. Podjęty trud jest jednak opłacalny. Kieliszeczek aromatycznej nalewki lipowej skosztowany zimą do deseru spowoduje, że natychmiast zapomnimy o trudach w jej przygotowaniu. 

Fot. Jenő Szabó z Pixabay 

Składniki potrzebne do zrobienia nalewki lipowej:

• 1 l miodu lipowego
• 1,1 l spirytusu
• 2 limonki
• 1 cytryna
• goździki
• 3 szklanki kwiatów lipy

Podany tutaj przepis na nalewkę z kwiatów lipy jest skomplikowany i czasochłonny. Kto chciałby mieć trunek z lipy, ale się tak bardzo nie ma ochoty napracować, ten może skorzystać  innego, prostego przepisu na nalewkę lipową i też nie będzie pokrzywdzony.

Nalewkę z lipy musimy zacząć przygotowywać, zanim lipy zaczną kwitnąć. Najlepiej pod koniec maja lub na początku czerwca.

Zanim jeszcze lipy zaczną kwitnąć należy przygotować miód, który mieszamy z litrem spirytusu. Dodajemy do niego niewielką ilość wody z zagotowanymi w niej pięcioma goździkami. Tę podstawę do nalewki lipowej umieszczamy w słoju i odstawiamy w chłodne miejsce początkowo co kilka dni mieszając.

               Zobacz też: Nalewka z kwiatów głogu

Gdy lipy na dobre zakwitną warto pozbierać ich kwiaty. Powinniśmy znaleźć drzewo rosnące z dala od ulicy, najlepiej gdzieś w polu w czystej okolicy. Zrywamy trzy szklanki kwiatów. Myjemy je i odrywamy od szypułek. Następnie umieszczamy w słoju z miodem i spirytusem.

Teraz czekamy dwa tygodnie. Przecedzamy płyn przez gazę (nie chodzi o filtrowanie) i na nowo przelewamy do słoja. Dodajemy jednak do niego aromat limonkowy. 

Jak przygotować aromat limonkowy?

Przygotowujemy go w ten sposób, że obieramy starannie limonki ze skóry, umieszczamy je w małym słoiku i zalewamy 100 ml spirytusu. Z limonek wyciskamy sok. Podobnie jak z cytryny, który od razu dodajemy do nastawu. Alkohol limonkowy do użycia nadaje się po trzech dobach leżakowania.

Teraz mamy już w słoju wszystkie składniki potrzebne do nalewki lipowej. Dlatego też odstawiamy w ciemne i chodne miejsce szczelnie zamknięty słój. I czekamy miesiąc.

Pozostaje nam już tylko przefiltrować dokładnie nalewkę, wlać ją do butelek i szczelnie zamknięte odstawić na pół roku.

Nalewka z kwiatów jaśminu czyli jaśminówka

Nalewka z kwiatów jaśminu, lub mówiąc krócej nalewka jaśminowa, należy do grupy nalewek aromatycznych. Podobnie jak nalewki z kwiatów magnolii, akacji, bzu czarnego, lawendy czy mlecza. Jaśminówce przypisuje się też właściwości lecznicze, ale jej zażycie na pewno poprawia nastrój.

Do przygotowania nalewki jaśminowej potrzebujemy:

• 1 l kwiatów jaśminu
• 0,5 l spirytusu
• 0,5 l wody
• 200 mln wody
• 2 łyżki miodu akacjowego

Zastosowanie jaśminu dla zdrowotności jest bardzo szerokie. Można go używać do zabiegów pielęgnacyjnych. Płyny przygotowane na bazie tej rośliny pomagają zwalczać problemy z wysypkami, przynoszą ulgę po poparzeniu słonecznym. Olejki nawilżają skórę. 

Jaśmin bardzo szeroko wykorzystywany jest w armoterapii. Ma działanie uspokajające i działa relaksująco na organizm człowieka. Mówi się o tym, że zapach kwiatów jaśminu pomaga zwalczać depresję. Bardzo popularna jest wykonana z płatków herbata, która wiele osób zachwyca swoim aromatem. Herbata ta pomaga również osobom, które mają problemy z zasypianiem. 

I - uwaga - w Azji, skąd jaśmin dno nas przywędrował, uważany jest on za afrodyzjak. Z jednej strony wzmaga produkcję nasienia, z drugiej leczy oziębłość.

Przepis

Zebrane w czerwcu kwiaty jaśminu należy dokładnie umyć i wysuszyć ręcznikiem papierowym. Wrzucamy je do słoja i zalewamy rozcieńczonym z wodą spirytusem w proporcjach 1:1, tak by kwiaty były zalane mniej więcej na dwa, trzy centymetry. Słój odstawiamy w ciepłe, ale i ciemne miejsce na trzy tygodnie.

              Zobacz też: Nalewka na płatkach kwiatów jaśminu

Po zlaniu alkoholu i dokładnym wyciśnięciu kwiatów mieszamy go z syropem sporządzonym z miodu i pozostałej części wody (trochę jej już zużyliśmy do rozcieńczenia spirytusu). Dodajemy sok z cytryny i odstawiamy na kilka dni.

Potem nie pozostaje już nic innego jak przefiltrować nalewkę, wlać do butelek i wynieść je do piwnicy. Co najmniej na trzy miesiące, choć jedną buteleczkę warto w niej przechować półtora roku.

Szparagi w zalewie octowo-miodowej

Szparagi możemy jeść nie tylko w maju i czerwcu. Możemy je przechować i cieszyć się ich smakiem przez cały rok. Jednym ze sposobów przechowywania szparagów jest zrobienie ich w zalewie octowo-miodowej. Można też je mrozić.

Fot. Pixabay.com

Do przygotowania zalewy potrzebujemy:

• 1 kg cukru
• 2,5 l wody
• 2 łyżki soli
• 2 szklanki octu
• dużą łyżkę miodu
• liść laurowy
• ziele angielskie
• gorczyca

Szparagi w naszej kuchni nie są bardzo popularne, a szkoda. Tym bardziej, że przygotowanie zalewy octowo-miodowej do szparagów jest bardzo proste. Wszystkie składniki zalewy wlewamy i wsypujemy do garnka i doprowadzamy do wrzenia.

            Czytaj też: Zupa krem ze szparagów

Do słoików wrzucamy liść laurowy, kilka ziaren ziela angielskiego, pół łyżeczki gorczycy. Na koniec wkładamy do słoików surowe, ale już obrane szparagi i zalewamy je gorącą zalewą. Zakręcamy.

Słoiki gotujemy pół godziny w garnku wyłożonym ściereczką lub zamykamy w piekarniku rozgrzanym do temperatury 100 stop.C.

Natychmiastowa nalewka rabarbarowa

Nalewka rabarbarowa to jedna z pierwszych nalewek, którą ze świeżych zbiorów można przygotowywać wiosną. Nalewka rabarbarowa zrobiona według tego przepisu nadaje się do spożycia już dnia następnego.

Fot. Fotolia.com

Wystarczy tylko mieć:

• 1 l soku z rabarbaru
• 1 l spirytusu
• 1 szklankę płynnego miodu (ok. 320 g)

Przygotowanie tej nalewki jest banalnie proste. Do słoja wlewamy świeżo wyciśnięty sok z rabarbaru. Do tego samego słoja powoli, ciągle mieszając, dodajemy miód i spirytus. Najlepiej robić to na przemian - trochę spirytusu, trochę miodu.

Gdy się upewnimy, że miód się całkowicie rozpuścił to słój zamykamy i wstawiamy do lodówki na dobę.

Po upływie tego czasu słojem mocno wstrząsamy a jego zawartość przelewamy do butelek. Tak przygotowanej nalewki rabarbarowej nie musimy filtrować. Warto natomiast pamiętać, że nalewka rabarbarowa najlepiej smakuje gdy jest schłodzona.

Nalewka borówkowa z miodem

Borówki, zwane także brusznicą, są świetnym dodatkiem do mięs. Są również znakomitym owocem na nalewki, które również można wykorzystać w czasie przygotowywania pieczeni dodając do niej kieliszeczek czy dwa. Ale uwaga - przygotowanie nalewki z borówek według tego przepisu oznacza długi czas dojrzewania trunku.

Składniki nalewki borówkowej:

• 1,5 kg borówek
• 0,75 l wódki
• 1 l spirytusu
• 0,5 szklanki miodu
• 0,5 szklanki wody

Przepis na nalewkę borówkową każe nam prace rozłożyć na kilka etapów. W pierwszym borówki zalewamy spirytusem w słoju, który następnie szczelnie zamykamy. Pamiętajmy o tym, czasami niepotrzebnie tracimy procenty.

               Czytaj też: Nalewka z czerwonych borówek

Po miesiącu nowy etap. Zlewamy spirytus i zamykamy go w nowym słoju. Z miodu i wcześniej przegotowanej i wystudzonej wody robimy syrop. W tym celu wodę delikatnie podgrzewamy - na tyle tylko by rozpuścił się w niej miód. Najlepiej użyć jasnego miodu, płynnego. Syrop wylewamy na borówki, które jeszcze zalewamy wódką. Teraz słój znów dobrze zamykamy i odstawiamy aż na 3 miesiące. 

Słodki, tym razem, nastaw znów przelewamy. Borówki powinniśmy dobrze wycisnąć, bo już nam nie będą potrzebne. Płyn natomiast łączymy ze zlanym, trzy miesiące wcześniej, spirytusem. 

Oba połączone płyny odstawiamy na kilka dni. Klarowny płyn z górnej części słoja możemy przelać używając cienkiej rurki winiarskiej. Resztę musimy dokładnie przefiltrować. 

               Zobacz też: Nalewka borówkowa z winem

Na koniec klarowną nalewkę z borówek przelewamy do butelek. Te szczelnie zamknięte i zalakowane wynosimy do piwnicy. Tam powinny one leżeć jeszcze co najmniej przez rok. 

Nalewka z tataraku - ajeru

Tatarak znany jest po wieloma nazwami - ajer, szuwar, kalmus. Kłącza należy zbierać w maju lub na początku czerwca. Ale na nalewkę używamy tatarak suszony, więc wykorzystując ten przepis na nalewkę tatarakową, możemy ją przyrządzać przez cały rok.

Fot. Fotolia.com

Składniki nalewki z tataraku:

• 150 g suszonego kłącza tataraku
• 1 l spirytusu 70%
• 0,1 l miodu wielokwiatowego

Tatarak wrzucamy do słoja i zalewamy go spirytusem o mocy 70%. Otrzymamy go (w przybliżeniu) wykorzystując 750 ml spirytusu 96% rozcieńczonych 300 ml wody. 

Słój szczelnie zamykamy i ostawiamy w nasłonecznione miejsce. Codziennie nim mieszamy. Aż w końcu po sześciu tygodniach płyn dokładnie filtrujemy. 

Klarowny płyn wlewamy na nowo do słoja, ale tym razem dodajemy do niego miód. Ponownie dobrze zamknięty slój odstawiamy. Tym razem na miesiąc. Słojem mieszamy płyn od czasu do czasu.

Ostatnim etapem przygotowania nalewki z tataraku jest przelanie jej do butelek. Niestety, dobrze zamknięte powinny one jeszcze odstać w chłodnym pomieszczeniu co najmniej pół roku. 

Nalewka z tataraku działa wzmacniająco na żołądek, powoduje zwiększone wydzielanie soków żołądkowych, przeciwdziała niestrawności, potęguje apetyt. Dobrze działa w leczeniu zapalenia oskrzeli i zatok. Wzmacnia układ nerwowy i aktywizuje pracę mózgu. Pomaga w bólach kości, chorobach pęcherza i nerek.

Nalewka truskawkowa z korzeniami

Nalewka z truskawek to jedna z popularniejszych nalewek. Nic zatem dziwnego, że przepisów na nalewki z tych owoców nie brakuje. Wartą spróbowania jest nalewka truskawkowa z korzeniami. 

Fot. Fotolia.com

Składniki nalewki truskawkowej:

• 2 kg truskawek
• 1 l wódki
• 300 g cukru
• 2 łyżki miodu
• 0,5 łyżeczki tartej gałki muszkatołowej
• spory kawałek kory z cynamonu
• 4 goździki
• 2 ziarenka czarnego pieprzu

Przygotowanie nalewki truskawkowej z korzeniami nie jest trudne, ale wymaga od nas pracy co kilka dni. Na pierwszy ogień idzie wyselekcjonowanie owoców - potrzebne są truskawki dojrzałe i zdrowe. Pozbywamy się szypułek i osuszone, pokrojone w mniejsze kawałki, wrzucamy do słoja. Truskawki zalewamy wódka, szczelnie zamykamy i odstawiamy w słoneczne miejsce. Słojem codziennie mieszamy.

Po siedmiu dniach do nastawu dodajemy korzenie: gałkę muszkatołową, korę cynamonu, goździki i pieprz. Słój ponownie szczelnie zamykamy i odstawiamy.

            Zobacz też: Inne przepisy na nalewki truskawkowe

Czekamy teraz trzy dni i całą zawartość słoja przelewamy przez gęste sito wyłożone gazą. Płyn, który nie jest idealnie klarowny, wlewamy na nowo do słoja do którego wcześniej wrzuciliśmy cukier i miód. Naczynie zamykamy i czekamy kolejnych kilka dni. W tym czasie cukier i miód powinien się rozpuścić a nastaw wyklarować się. 

Filtrowanie to ostatni etap pracy nad nalewką truskawkową. Najłatwiej zrobimy, gdy klarowny płyn delikatnie ściągniemy przy użyciu wężyka winiarskiego. Resztę warto dokładnie przefiltrować.

               Czytaj też: Jak filtrować nalewki

Klarowną i przefiltrowaną nalewkę wlewamy do butelek, które trzeba dokładnie zakorkować. Nalewka powinna jeszcze dojrzewać w chłodnym pomieszczeniu co najmniej przez miesiąc.

Nalewka benedyktyńska

Przepis na oryginalną nalewkę benedyktyńską ma piękną legendę i jeszcze dłuższy spis składników - samych ziół jest około 40. Nic więc dziwnego, że jest to jeden z lepiej rozpoznawalnych trunków tego typu na świecie. My domowym sumptem możemy przygotować nalewkę nie ustępującej smakiem. 

Fot. Fotolia.com

Składniki nalewki benedyktyńskiej:

• 1 l spirytusu
• 125 ml koniaku
• 1 l wody
• 0,5 kg miodu
• 12 g cukru (jedna łyżka)
• 5 goździków
• 5 g gałki muszkatołowej
• 10 g kory cynamonu 
• 10 g skórki z cytryny
• 10 g świeżego korzenia imbiru
• 10 g suszonej mięty
• 10 g nasion kardamonu
• 20 g korzenia arcydzięgla
• 30 g łączy tataraku

Z racji ilości składników nalewka benedyktyńska wymaga pracy i cierpliwości. Przygotowanie zaczynamy od dokładnego umycia kłaczy tataraku i arcydzięgla. Czyste kroimy na drobne kawałki. Podobnie jak imbir i skórkę z cytryny. Wraz z pozostałymi ziołami wszystko wrzucamy do słoja. Na koniec dodajemy zrobiony z łyżki cukru karmel i całość zalewamy spirytusem. Szczelnie zamknięty słój odstawiamy w ciemne miejsce.

               Zobacz też: Jakie nalewki można robić w kwietniu

Po upływie 4-5 dni przystępujemy do kolejnego etapu. Do słoja wlewamy trzy szklanki przegotowanej wody. Mieszamy i przystępujemy do filtrowania. Tymczasem ze szklanki wody i miodu robimy syrop.

Do gorącego jeszcze syropu wlewamy macerat. Robimy to powoli, stopniowo, często mieszając. Na koniec dodajemy koniak.

Teraz już nie pozostaje nic innego jak wlać nalewkę do butelek. Te trzeba szczelnie zamknąć i wynieść w ciemne i chłodne miejsce na co najmniej pół roku. 

Nalewka królewska na rumie

Nazwa nalewki królewskiej wzięła się od smaku trunku. Po prostu ta nalewka godna jest podniebienia królów. Zanim ją jednak król spróbuje ktoś się musi nad nią napracować. 

Fot. Fotolia.com

Składniki nalewki królewskiej:

• 1 l rumu
• 0,2 l spirytusu
• 0,5 kg miodu
• 0,2 l wody
• 50 g rodzynek
• 50 g fig
• 50 g daktyli
• 30 g skórki pomarańczowej 

Wszystkie bakalie i skórkę pomarańczową musimy drobno pokroić. Dopiero takie wrzucamy do słoja i zalewamy alkoholem. Najpierw rumem, dopiero potem spirytusem. Słój szczelnie zamykamy i odstawiamy w ciepłe miejsce. 

               Zobacz też: Jakie nalewki robimy w kwietniu

Po dwóch tygodniach alkohol filtrujemy przez ręcznik papierowy. W czasie gdy płyn kapie, my z wody i miodu przygotowujemy syrop. W tym celu wlewamy przegotowaną  wodę do rondelka i podgrzewając ja rozpuszczamy w niej syrop. Woda nie powinna osiągnąć temperatury wyższej niż 40 stop. C. 

Syropu nie studzimy, tylko wlewamy do niego przefiltrowany alkohol. Cały płyn teraz ponownie wlewamy do słoja.Ten szczelnie zamykamy i odstawiamy na trzy dni. 

Teraz nie pozostaje nam nic innego jak zlać nastaw i przefiltrować go dokładnie. Klarowną nalewkę umieszczamy w butelkach. Te wyniesione do piwnicy powinny jeszcze nieruszane leżakować co najmniej przez pół  roku. 

Nalewka grejpfrutowo-pomarańczowa na brandy

Nalewkę z grejpfruta i pomarańczy przygotowuje się stosunkowo szybko. Nie wymaga żadnych skomplikowanych operacji, poza cienkim obraniem skórek z owoców. 

Składniki nalewki grejpfrutowo-pomarańczowej:

• skórka z 1 grejpfruta
• skórka z 2 pomarańczy
• 0,75 l brandy
• 0,25 l płynnego miodu
• szczypta mielonej kolendry
• szczypta mielonego cynamonu

Owoce najpierw musimy dobrze umyć. Potem, przy pomocy ostrego noża, cienko obrać dbając by nie zahaczyć o białą część cytrusów. Skórki kroimy w paski i wrzucamy do słoja. Dodajemy po szczypcie kolendry i cynamonu. Zalewamy brandy. Szczelnie zamknięte naczynie odstawiamy w ciepłe miejsce.

            Czytaj też: Nalewka z grejpfrutów dla facetów

Po dwóch tygodniach przelewamy nastaw przez sito wyłożone gazą. Skórkę wyrzucamy, a do płynu dodajemy miód. Ponownie słój szczelnie zamykamy i ostawiamy. Słojem codziennie mieszamy by miód się rozpuścił.

Po tygodniu, gdy miód już będzie rozpuszczony, nastaw dokładnie filtrujemy przez bibułkę. Klarowną nalewkę przelewamy do butelek, które również musimy dobrze zakorkować. 

             Zobacz też: Nalewka grejpfrutowa dla pań

Wyniesione do piwnicy powinny jeszcze leżakować przez co najmniej miesiąc. 

Żenicha kresowa, czyli nalewka z dzikiej róży

Ten przepis na nalewkę z dzikiej róży pochodzi z kresów. Stąd też jej nazwa - żenicha kresowa. Obecnie jest to łatwa w przygotowaniu aromatyczna nalewka z dzikiej róży z miodem i ziołami. 

Fot. Fotolia.com

Składniki żenichy kresowej:

• 1 kg owoców dzikiej róży
• 0,75 l wódki
• 0,75 l spirytusu
• 0,5 l wody
• 0,5 l miodu płynnego
• 6 goździków
• 1 łyżeczka suszonej mięty
• 1 łyżeczka suszonych kwiatów rumianku

Przed laty owoce dzikiej róży na tę nalewkę zbierały panny na wydaniu. Ponieważ ta tradycja zaginęła zrobić to musimy sami. Wybieramy owoce dojrzałe i zdrowe. Jeśli nie zbieramy ich po przymrozkach to umieśćmy je na noc w zamrażarce.

               Czytaj też: Przepis na nalewkę z dzikiej róży z winem

Przed wrzuceniem do słoja owoce dzikiej róży powinny być ponakłuwane. Dzika róża ma grubą skórkę i w przeciwnym wypadku słabo będą się wymieniać owocowe aromaty. Do naczynia wrzucamy jeszcze miętę, rumianek i goździki. Wszystko to zalewamy spirytusem i odstawiamy szczelnie zamknięte w ciepłe i ciemne miejsce.

Po pięciu tygodniach nastaw przelewamy przez sito wyłożone gazą. Owoce porządnie wyciskamy a alkohol następnie filtrujemy przez bibułkę filtracyjną. 

W czasie filtrowania przygotowujemy z miodu i wody syrop. Przegotowaną wodę lekko tylko podgrzewamy - na tyle by rozpuścił się w niej miód. Gdy syrop wystygnie wlewamy do niego wódkę. Oba płyny - ten na bazie syropu i ten ze spirytusu łączymy ze sobą. Wlewamy do butelek.

             Czytaj też: Nalewka z kwiatów dzikiej róży

Onegdaj napełnione taką nalewką z dzikiej róży butelki wystawiono w oknach. Był to znak, że w chałupie jest dziewczyna gotowa do zamążpójścia (dlatego żenicha). Teraz butelki możemy wynieść do chłodnego pomieszczenia na trzy miesiące.