Zupa czosnkowa

Zupa czosnkowa chodziła za mną od kilka lat, ale bałem się jej intensywnego czosnkowego zapachu. Gdy w końcu się zdecydowałem na zrobienie zupy, a właściwie kremu z czosnku, okazało się że moje obawy były płonne. A zupa czosnkowa smakuje wybornie. Jest pyszna i sycąca, wspaniale  rozgrzewa w chłodne dni.

 

Fot. Fotolia.com

 Do przygotowania zupy czosnkowej potrzeba:

• 1,5 l bulionu z warzyw
• 15 ząbków czosnku
• 4 ziemniaki
• 1 duża cebula
• 200 ml śmietany 30%
• 40 g masła
• sól
• pieprz
• gałka muszkatołowa
• grzanek

Jeśli zamierzamy przygotować zupę czosnkową, którą należy zaliczyć do dań kuchni czeskiej, to musimy się zdobyć na wysiłek i zastanowić skąd wziąć dobry czosnek. Najlepszy jest oczywiście polski, ale nie jest od dostępny przez cały rok. Wczesną wiosną znacznie lepszy jest młody czosnek pochodzący z Egiptu. Później, na początku maja zastępuje go wspaniały czosnek hiszpański. Nasz rodzimy w handlu pojawia się w czerwcu, w lipcu się go ostatecznie zbiera. W sprzedaży jest tak długo jak jego producenci są w stanie go przetrzymać.

               Czytaj też: Jak zrobić czosnek pieczony

Uważać jednak trzeba i unikać jak ognia czosnku chińskiego. Poznać go można po tym, że jest cały biały (ale uwaga – polskie odmiany też takie mogą być), ale jednocześnie pozbawiony jest znanego nam doskonale aromatu. Zupa, ani żadna inna potrawa, do której użyjemy importowanego z Azji czosnku nie będzie smaczna.

Ziemniaki, cebulę i czosnek trzeba pokroić w kostkę - mogą to być duże i nieregularne kawałki. Potem to wszystko i tak zostanie zblendowane. Najpierw wrzucamy do garnka na roztopione masło cebulę  i smażymy ją na złoty kolor.

Do tego samego garnka dodajemy czosnek i ziemniaki. Wszystko to podsmażamy jeszcze przez około 10 min uważając by nic się nie przypaliło. Przypalony czosnek gorzknieje i może nam zepsuć smak całego dania. W końcu zalewamy garnek bulionem. Gotujemy aż ziemniaki staną się miękkie, czyli około 20 min.

                  Zobacz też: Zupa cebulowa po francusku

Tak przygotowaną zupę nieco studzimy i blendujemy na jednolitą masę. Dodajemy śmietanę, przyprawiamy i podgrzewamy. Jeśli uznamy, że jest za mało czosnkowa to możemy dodać jeszcze trochę czosnku przetartego przez drobną tarkę.

Zupę czosnkową podajemy z grzankami. Dobre grzanki zrobimy z pszennego chleba. Obie strony ukrojonej pajdy musimy natrzeć czosnkiem i zarumienić na patelni.

Przepis na smalec domowy

Przepis na smalec nie dla przeznaczony dla osób dbających o linię, a dla smakoszy. Dodatki do wytapiającej się słoniny powodują, że jest on naprawdę smaczny i skłoni do skosztowania osoby unikające tego typu potrawy. 

Fot. Fotolia.com

Do przygotowania smalcu potrzebujemy:

• 1 kg słoniny
• 2 ząbki czosnku
• 1 łyżeczka majeranku
• 1 łyżeczka ziół prowansalskich
• 1 łyżeczka przyprawy warzywnej
• 2 łyżki mleka
• tarte jabłko lub upieczona cebula (opcjonalnie)

Pocieszające jest to, że nauka coraz mniej ma zarzutów do tłuszczu zwierzęcego więcej winy przypisując cukrom. A kucharze podkreślają, że w tłuszczu właśnie kryje się wiele smaków. Nie wątpią w to wielbiciele kromki świeżego chleba ze smalcem i ogórkiem kiszonym.

Wykonanie

1. Słoninę pokroić w drobne kawałki (można zmielić) i położyć na zimną patelnię. Lekko odkręcić gaz. Po chwili zacznie się wytapiać tłuszcz, czyli nasz oczekiwany smalec.

2. Smalec stopić i odczekać, aż zacznie tężeć. Wtedy zamieszać. Najlepiej smalec topić na jak najmniejszym ogniu - nawet jeśli to trwa kilka godzin. Topienie kilograma słoniny powinno zająć co najmniej pięć godzin. We wspomnieniach znanych kucharzy można czasem spotkać wzmianki o całonocnym wytapianiu smalcu.

3. Dodać utarty ząbek lub dwa czosnku, majeranek, nieco ziół prowansalskich, łyżeczkę przyprawy warzywnej. Sprawia ona, że smalcu nie czuć "wieprzowiną", staje się bardziej aromatyczny.

4. Warto też dorzucić łyżkę lub dwie przegotowanego mleka. Mleko krystalizuje smalec, czyniąc go lepszym smarowidełkiem.

Najlepiej doprawić smalec dzień przed imprezą, aby produkty "się przegryzły".

Można tez dodać tarte jabłka albo upieczoną w piecu cebulę (pycha). Posmarowane smalcem kromki chleba dobrze jest udekorować plastrami cebuli. 

Smalec, chleb, ogórki kiszone własnej roboty, to hit każdego pikniku.

Złamany przepis na chili con carne

Podany tu przepis na chili con carne jest jedna z licznych wariacji na temat tej potrawy. W tej recepturze chodzi głównie o to, by uzyskać danie rozgrzewające i pożywne, ale nie będące bombą kaloryczną.

Fot. Fotolia.com

Do przygotowania chili con carne potrzebne będzie:

• 0,5 kg piersi kurczaka (w cięższej wersji wołowiny)
• 0,5 l bulionu drobiowego
• 0,5 słoiczka zielonego pesto
• 2 łyżek oleju
• 1 cebuli
• 3 ząbków czosnku
• 2 łyżeczek kminu rzymskiego
• 1 zielonej papryki
• 2 papryczek chili
• 2 puszek fasoli (białej i/lub czerwonej)
• 1 puszkę kukurydzy
• 1 puszkę krojonych pomidorów
• 0,5 łyżeczki chili w proszku

Chili con carne to tradycyjna potrawa kuchni meksykańskiej. Zaskakuje bogactwem i różnorodnością smaków, ale te gwarantują zróżnicowane składniki: różnego rodzaju papryka chili, cebula, czosnek, pomidory i mielone lub drobno siekane mięso. Potrawę przyprawia się za pomocą kminu rzymskiego i pieprzu.

Długa lista składników mimo wszystko nie powinna zniechęcać do przygotowania chili con carne. Potrawę gotuje się szybko i łatwo.

Zaczynamy od rozgrzania pieca do temperatury 200 stop. C. Wkładamy do niego umieszczoną w naczyniu żaroodpornym pierś kurczaka (meksykanie pewnie woleliby wołowinę) posmarowaną pesto. Pierś powinna się upiec w ciągu pół godziny (podobnie postępujemy z wołowiną, ale pieczemy ją dłużej).

               Zobacz też: Sycąca zupa gulaszowa

W czasie pieczenia przygotowujemy pozostałe składniki. Drobno posiekaną cebulę, kumin i czosnek podsmażamy w garnku na oliwie. Gdy cebula się zeszkli dodajemy do niej posiekaną w kostkę paprykę zieloną i chili. Smażymy co najmniej pięć minut i garnek z zawartością odstawiamy do wystygnięcia.

Teraz otwieramy jedną puszkę fasolki. Przepłukujemy ją na sicie i wrzucamy do wysokiego naczynia. Dodajemy do niego pół puszki kukurydzy oraz podsmażone wcześniej warzywa. Blendujemy aż do uzyskania jednolitej pasty.

UWAGA! - garnka po smażeniu nie myjemy!

Wracamy do upieczonego kurczaka. Rwiemy go na możliwe małe kawałki. Wrzucamy je do garnka, w którym podsmażały się warzywa. Dodajemy do niego zblendowaną pastę i doprawiamy chili i solą. Gotujemy przez około pięć minut i dodajemy drugą połowę kukurydzy i drugą puszkę przepłukanej fasoli oraz puszkę pomidorów. Gotujemy jeszcze przez kilka minut.

Chili con carne podajemy przyozdobione kawałkiem zielonej pietruszki z białym pieczywem.

Domowe kruche krówki

Przy odrobinie wprawy domowe krówki są proste w wykonaniu a smakują absolutnie. Podany tutaj przepis można nieco modyfikować zmieniając na przykład śmietanę na mleko skondensowane lub dodając nieco masła. Za każdym razem będziemy się nimi niezdrowo opychać.

Fot. Pan Piter

Podstawowe składniki na krówki to:

• 500 ml śmietany tortowej
• 200 g cukru
• laska wanilii

Wszystkie składniki wylewamy na patelnię i podgrzewamy na wolnym ogniu. Masę cały czas mieszamy. Podgrzewamy ją tak długo aż zgęstnienie na tyle, że ślad po łyżce nie będzie natychmiast zalany, a kilka kropel wylanych na talerzyk szybko zastygnie.

Jeśli dobrze odparowaliśmy całą masę to właściwie robotę mamy zrobioną. Ową maskę krówkową należy teraz wylać do płaskiego naczynia wyłożonego pergaminem. Można go też posmarować masłem, aby się zastygła masa nie przykleiła.

Po kilku godzinach masa zastyga i wtedy trzeba ją pokroić na mniejsze kawałki przypominające fabryczne cukierki. Na koniec możemy je zawinąć, w przekrojony na mniejsze kawałki, pergamin.

Z masą można eksperymentować. Śmietankę tortową można zastąpić taką o mniejszej zawartości tłuszczu, mlekiem lub mlekiem skondensowanym. Zamiast laski wanilii można dodać cukier wanilinowy. Można tez spróbować dodać ze dwie łyżki masła. Pamiętajmy jednak, że każda ingerencja w składniki zmieni smak i konsystencję krówek.

Czosnek pieczony

Pieczony czosnek traci przykry aromat czosnku surowego. A jednocześnie jest wyjątkowo smaczny i jeść go można na okrągło. Nawet smarując pajdę chleba.

Do pieczenia czosnku potrzebujemy:

• kilku główek czosnku
• oliwy lub oleju w niewielkich ilościach
• odrobiny soli
• octu balsamicznego opcjonalnie

O tym, że czosnek jest niezbędnym wręcz dodatkiem do wielu dań to chyba każdy wie. Nie można bez niego nawet zakisić ogórków. Z czosnku można też robić nalewki, które utrzymują organizm w świetnej formie. Prawdziwą moc leczniczą odkryto w Tybecie skąd pochodzi świetny przepis na czosnkową dawkowaną w określonych ilościach. 

Kiszony czosnek wzbogaca smak wielu potraw, a na przykład w kuchni litewskiej jest on prawdziwym przysmakiem. Pieczony wspaniale współgra z wieloma mięsami, chlebem, jest delikatesem również spożywanym solo. Dlatego też warto od czasu do czasu potrudzić się o przygotowanie pieczonego czosnku. To nie jest takie trudne. 

Wykonanie

Główki czosnku bardzo ostrym nożem ścinamy od góry mniej więcej o jeden centymetr. Trzeba to zrobić tak, by wszystkie ząbki były od góry odsłonięte.

Główki czosnku ustawiamy na blasze do pieczenia. Skraplamy kilkoma kroplami oliwy (lub oleju). Dzięki temu czosnek w czasie pieczenia nabierze ładnej barwy. Warto go też odrobinę posolić. Dla wzbogacenia aromatu można polać kilkoma kroplami octu balsamicznego.

Tak przygotowane główki czosnku wkładamy do piekarnika rozgrzanego do temperatury 200 stop. C. Czas pieczenia wynosi około 30-40 min.

Po wystygnięciu upieczony czosnek bardzo łatwo wychodzi z łupin. Jeśli zrobiliśmy go w niewielkiej ilości to zjadamy czosnek na bieżąco. Gdy zrobiliśmy go w większej ilości to możemy obrane z łupin ząbki czosnku wrzucić do słoika i zalać oliwą. Tak zakonserwowany można przechowywać nawet przez kilka miesięcy.

Podobnie czosnek możemy upiec przy przygotowaniu dań z grilla. Wzbogaci on wtedy smak serwowanych potraw. 

Czosnek pieczony jest wprost wymarzonym dodatkiem do masła czosnkowego. Świetnie smakuje do chleba, wędlin, pieczonego mięsa, frytek i wielu, wielu innych potraw.

Jak ugotować ogórkową na kilka sposobów

Ogórkowa to jedna z klasycznych polskich zup. A pomimo to w rodzinie ciągle trwa spór jaka jest lepsza. Czy ogórki przed podaniem zupy na stół należy gotować, czy lepsze są surowe? Gotować z mięsem, czy lepiej podać jarską? Ze śmietaną, czy bez?

 

Fot. RitaE z Pixabay

Tak czy owak do ogórkowej potrzeba:

• 2 l bulionu
• 1 marchewkę
• 3-4 ziemniaki
• 3-4 kiszone ogórki
• koperek
• śmietana (opcjonalnie)

Zupę ogórkową robi się na wywarze - u mnie najczęściej drobiowo-warzywnym. Czasem drób zastępuje lub uzupełnia kawałek wołowiny, ale to nie ma większego znaczenia. Podstawa smakuje równie wybornie i na tym, i na tym.

Jest jeszcze szkoła mówiąca o tym, że do wywaru, przy gotowaniu samej już zupy, należy dodać kawał żeberek wieprzowych i w tym wywarze je zagotować przez półtorej, dwie godziny. Potem trzeba kości wyrzucić a mięso posiekać i dodać do zupy. Ja staram się tego unikać. Jeśli w ogórkowej jest jakieś mięso to tylko to na którym powstał bulion.

Na początek podgrzewamy więc bulion z warzywami. Marchew możemy gotować w większych kawałkach, ziemniaki dobrze jest pokroić w kostkę. Można ewentualnie jedno i drugie zagotować w całości, a potem wystudzić i na tarce zetrzeć na grubych oczkach. Wtedy też można dodać mięso. Tuż przed końcem gotowania warto wlać do zupy trochę płynu z kiszenia ogórków. Nie stosuje śmietany, ale jeśli komuś na tym bardzo zależy, to może dodać jej kilka łyżek uważając by się nie zważyła.

Ogórki kiszone własnego wyrobu kroję w drobną kostkę i stawiam na stole w osobnej miseczce. W czasie obiadu każdy sobie nakłada tyle ogórków ile chce. Czuć wtedy smak kiszenia. – ich kwaskowatość jest doskonale wyczuwalna.

               Zobacz też: Zupa cebulowa z grzankami

Ale w rodzinie są zwolennicy innego wykończenia potrawy. Otóż w czasie, gdy krojone są warzywa trze się na tarce również kiszone ogórki. Lądują  potem w garze wraz z pozostałymi warzywami i ziemniakami. Według mnie po kilku minutach gotowania ogórki tracą w ogóle swój smak i nie wiadomo, czy zupa jest ogórkowa, jarzynowa czy nie wiadomo jeszcze jaka. 

Ale nie dziwię się, że są zwolennicy takiego posiłku – wszak zupa ogórkowa to smak jakiego uczymy się w dzieciństwie i potem trudno się przestawić.

Ciekawy jestem Waszych opinii i sposobów gotowania ogórkowej.

Chłodnik ze śledzia

Chłodnik ze śledzia to potrawa mało popularna, choć w niektórych regionach kraju znana. Jako zimna przekąską dobrze smakuje w lecie, ale chłodnik ze śledzia można przyrządzać cały rok.

Fot. Fotolia.com

Cała tajemnica dobrego chłodnika ze śledzia tkwi w śmietanie. Jeśli nie mamy takiej co najmniej 36 procentowej lub "wiejskiej" to praca może zostać zmarnowana.

Gdy trafi nam się dobra, to wtedy warto pomyśleć o reszcie składników:

• 0,5 l śmietany
• 0,3 l maślanki
• 6 matiasów
• młode ziemniaki
• ocet
• pieprz
• ziele angielskie
• szczypiorek

Śledzie to wspaniałe ryby, choć w naszym kraju niedoceniane. Owszem, są popularne, ale właściwie tylko w zalewie. Tymczasem  można robić naprawdę różne dania jak na przykład tatar ze śledzi.

Chłodnik ze śledzia to danie najbardziej popularne na Kaszubach i na Śląsku. Może być wspaniałym daniem na upały, podobnie jak bułgarski chłodnik tarator, którego jednak podstawowym składnikiem jest zsiadłe mleko, czy chłodnik litewki. Przepis jakiś czas temu rozpowszechniła Magda Gessler wprowadzając swoją rewolucje w jednej ze śląskich restauracji.

W naszych realiach zupę tę najlepiej przyrządzić z płatów śledziowych zwanych matiasami.

Wykonanie

Przygotowanie chłodnika ze śledzi nie jest trudne. Połowę zakupionej ryby  marynujemy w zalewie olejowo-octowej. Śmietanę mieszamy razem z maślanką. Drugą część, umytych, wymoczonych i pokrojonych na mniejsze części dodajemy do śmietany, która rozbiliśmy wcześniej z maślanką. Doprawiamy nieco octem i skruszonym w moździerzu pieprzem i zielem angielskim. Miksujemy. Powinniśmy otrzymać konsystencję kremu. Jeśli jest zbyt gęste to możemy rozrzedzić śmietaną lub maślanką.

               Zobacz też: Przepis na zupę rybną

W międzyczasie gotujemy ziemniaki. Najlepiej młode. Jeśli to nie sezon na młode, to stare gotujemy w mundurkach. Poza tym chłodnik ze śledzia można podawać też bez ziemniaków.

Z marynaty wyjmujemy kawałki śledzia i dodajemy do zmiksowanej masy. Na koniec dokładamy ziemniaczki, które posypujemy posiekanym drobno szczypiorkiem.

Podajemy z uśmiechem na twarzy.