Korzenna nalewka z aroni

Nalewka z aronii to trunek jaki w barku znaleźć powinien się obowiązkowo. Aronia jest tak zwanym zdrowym owocem. Jako nalewka obniża ciśnienie, działa jak eliksir miłości, wzmacnia organizm. Poza tym nalewka z aronii jest łatwa do zrobienia. Według podanego przepisu do pełnego smaku nalewka aroniowa dochodzi pół roku.

Hans-Joachim Schneider

Składniki korzennej nalewki z aronii:

• 300 g owoców aronii
• 0,5 l wódki
• 0,75 l spirytusu
• szklanka cukru
• kora cynamonowa
• laska wanilii
• goździki
• skórka otarta z pomarańczy
• 0,5 szklanki miodu

Przebranie owoców aronii, tak by uzyskać 300 g owoców zdrowych i dojrzałych nie jest zajęciem czasochłonnym. Owoce lekko rozgniatamy i na blasze wstawiamy do piekarnika rozgrzanego do 70 stop. C. Aronię suszymy w ten sposób około 45 min.

Dopiero tak podsuszone owoce aronii wsypujemy do słoja i zasypujemy cukrem. Słoja nie zamykamy szczelnie, lecz przykrywamy ściereczką do następnego dnia. Wtedy dopiero dodajemy pokruszoną korę cynamonu (ok. 2 cm), przekrojoną wzdłuż laskę wanilii, z pięć goździków, skórkę z połowy pomarańczy. Całość zalewamy miodem i dodajemy alkohol - najpierw wlewamy wódkę dopiero na samym końcu spirytus. 

Dopiero teraz słój zakrywamy szczelnie i odstawiamy w ciemne i ciepłe miejsce. Na miesiąc.

           Czytaj też: Proste zasady jak filtrować nalewki

Teraz już nie zostaje nic innego jak przefiltrować nalewkę i rozlać ją do butelek. W piwnicy nalewka z aronii powinna jeszcze leżeć co najmniej sześć miesięcy. 

Owoców nie wyrzucamy. Możemy z nich zrobić na przykład dżem dla dorosłych. 

Nalewka agrestowa

Agrest to krzak, który rośnie niemal w każdym ogródku. Dla jego owoców zastosowań jest mnóstwo. Agrest można jeść na surowo, można stosować do ciast, przerabiać na dżem. Polecam jednak zrobienie nalewki z agrestu. Nalewka z agrestu może być zrobiona na słodko, może być wytrawna. Tutaj publikuję przepis na wytrawną nalewkę agrestową z rodzynkami.

Fot. yuris010 123rf.com

Składniki nalewki agrestowej:

• 1 kg owoców agrestu
• spirytus
• cukier
• rodzynki

Owoce agrestu na nalewkę muszą być starannie przebrane, pozbawione ogonków i umyte. Tak przygotowane można lekko zgnieść (na przykład tłuczkiem do ziemniaków). Wrzucamy je do dużego słoja i zalewamy spirytusem.

W tym miejscu tłumaczę, dlaczego w przepisie nie ma dokładnych proporcji poszczególnych składników. Otóż spirytusu powinno być tyle, by owoce agrestu zakryły mniej więcej na dwa palce. Rodzynek, które mają za zadanie jedynie podbić smak, dajemy niewielką garść. Ilość cukru zależeć będzie od ilości płynu, który uzyskamy. A to w dużej mierze zależy od ilości soku, jaki wyciśniemy z agrestu. 

               Czytaj też: Nalewka z agrestu z miodem na słodko

Zalane spirytusem owoce agrestu i niewielkie ilości rodzynek leżakują tak pół roku. Dopiero po tym czasie przelewamy je cedząc najpierw przez gazę. Dodajemy też cukier. Oryginalny przepis mówi o tym, by dać go po 150 g na każdy litr płynu, ale tę ilość można spokojnie zredukować licząc się jednak z tym, że tak spreparowana nalewka będzie musiała dłużej dojrzewać. 

Aby cukier się rozpuścił płyn możemy lekko podgrzać cały czas mieszając. Gdy ostygnie nalewkę możemy przefiltrować przez bibułę. Potem rozlewamy ją do butelek. Nalewka agrestowa powinna jeszcze poleżeć trzy miesiące lub dłużej, jeśli daliśmy mniej cukru. 

Owoców z agrestu nie wyrzucamy tylko robimy z nich dżem albo placek. 

Szybka nalewka kawowa

Nalewka kawowa to kolejny trunek ulubiony przez panie. Jest to nalewka wybitnie deserowa, idealnie pasująca do wszelkich ciast, lodów i innych łakoci. Ma działanie pobudzające, a wykonana według przepisu podanego niżej nalewka kawowa nie wymaga długiego okresu dojrzewania i jest szybka w przygotowaniu.

Fot. Fotolia.com

Składniki na nalewkę kawową:

• 200 g kawy ziarnistej
• 1 l wódki
• 1 szklana wody
• 300 g cukru pudru

Najpierw ziarna kawy wsypane do dużego słoja zalewamy mocną wódką i szczelnie zakręcamy. Po tygodniu z cukru i wody przygotowujemy syrop. Studzimy go i wlewamy do słoja z nastawem kawowym. 

           Czytaj też: 6 zasad po których zrobimy dobrą nalewkę

Czekamy kolejny tydzień. Potem słój otwieramy, filtrujemy trunek dokładnie i rozlewamy do butelek. 

            Zobacz też: Nalewka kawowa na spirytusie

Nalewka kawowa jest już prawie gotowa. Trzeba tylko dać jej przez dwa tygodnie odpocząć i można serwować na stół razem z filiżanką kawy.

Nalewka z kminku z miodem

Zalety kminku są znane - przede wszystkim pomaga w trawieniu i likwiduje wzdęcia. Sam smak kminku jest specyficzny i nie każdy go lubi. Natomiast nalewka z kminku ma  znacznie więcej zwolenników, a lecznicze działanie jest podobne. Nie ma więc wątpliwości, że jedna lub dwie butelki nalewki z kminku zawsze powinny być w naszej piwniczce.

Składniki nalewki z kminku:

• 250 g nasion kminku
• 1 l wódki
• 1 l wody
• 3 łyżki miodu

Kminek możemy lekko zmiażdżyć w rondelku a potem zalać zimną wodą i zagotować. Następnie nasiona trzeba odcedzić, wsypać do słoja i zalać płynnym miodem (najlepiej jasnym) i wódką.

Wódka powinna mieć co najmniej 45. , ale mocniejsza nie zaszkodzi. Miód natomiast, ze względów estetycznych, powinien być jasny i płynny. Łatwiej się rozpuści, gdy go lekko podgrzejemy z dodatkiem wody, ale wystarczy podgrzanie do temperatury 30 stopni.

               Czytaj też: Nalewka z kminku

Po dwóch dniach nastaw trzeba przefiltrować. Potem można przelać do butelek. Niestety, na pełnię smaku trzeba poczekać co najmniej trzy miesiące.

Nalewka z tarniny dla cierpliwych

Nalewka z tarniny to klasyka nalewek. Ma wybitne walory smakowe i tylko jedną wadę. Na nalewkę z tarniny wykonaną według podanego przeze mnie przepisu potrzeba aż dwa lata. Jednak jej smak wynagrodzi nam czas czekania. 

Fotolia.com

Składniki na nalewkę z tarniny:

• 1,5 kg owoców tarniny
• 1,25 l spirytusu
• 1,25 l wody
• 6 goździków
• 10 owoców jałowca
• sok z cytryny
• 150 g cukru
• 10 łyżek miodu

Zanim zaczniemy prace nad nalewką z tarniny musimy odpowiednio przygotować owoce. Najlepiej je zbierać już po przymrozkach, ale ponieważ nie zawsze to możliwe, więc przebrane, umyte i wysuszone możemy na kilka dni włożyć do zamrażarki. 

Nalewkę z tarniny przygotowujemy dwuetapowo. W pierwszym etapie i w pierwszym słoiku umieszczamy owoce tarniny. Zalewamy je mieszaniną litra spirytusu z pół litrem wody. Nastaw umieszczamy w ciemnym miejscu na trzy miesiące. Czasem warto słojem zamieszać. 

               Zobacz też: Nalewka z tarniny dla facetów

Drugi etap zaczynamy dwa i pół miesiąca później. Do drugiego słoja wkładamy goździki, jałowiec (lekko rozgnieciony), wlewamy sok z połowy cytryny z rzadkim miodem i wsypujemy cukier. Zalewamy to mieszaniną ćwiartki spirytusu i szklanki wody. Ten słój trzymamy przez dwa tygodnie od czasu do czasu mieszając tak, by cukier i miód się rozpuścił. 

Następnie oba nastawy zlewamy. Owoce tarniny z pierwszego słoja zalewamy jeszcze pół litrem wody, tak by mogły one oddać zgromadzony w sobie alkohol. Potem nalew filtrujemy. 

Wszystkie nalewy łączymy ze sobą. W jednym naczyniu odstawiamy na pół roku. Po tym czasie nalewkę z tarniny butelkujemy i odstawiamy na kolejne miesiące do piwnicy.

Nalewka z rozmarynu

Nalewka z rozmarynu, czyli rozmarynówka polecana jest osobom, które mają problemy z trawieniem. Kieliszek nalewki z rozmarynu wypity po sutym obiedzie pobudza organizm. A ponieważ rozmarynówkę według podanego tu przepisu robi się łatwo, warto by znalazła się w barku.

juliasudnitskaya - Fotolia.com

Składniki nalewki na rozmarynie:

• 0,75 l wódki
• 125 ml białego wina - wermutu
• 2 gałązki rozmarynu
• otarta skórka z pomarańczy
• otarta skórka z cytryny

Gałązki rozmarynu umieszczamy w słoju, który zalewamy wódką i wermutem. Wytrawny, biały wermut znacznie poprawia aromat nalewki rozmarynowej. Dodajemy też skórkę otartą z połowy cytryny i połowy pomarańczy. Pamiętajmy, by cytrusy porządnie wcześniej wyszorować w gorącej wodzie.

Słój odstawiamy na trzy, cztery tygodnie. Płyn, który uzyska miły, lekko zielonkawy kolor filtrujemy w prosty sposób przelewając przez gazę (wystarczy, by zatrzymać odrobiny ze skóry cytrusów). Następnie nalewkę przelewamy do butelek. 

Nalewka z rozmarynu powinna jeszcze poleżeć około trzech miesięcy. Ale gdy wcześniej poczujemy ociężałość spowodowaną przejedzeniem to nie musimy sobie tej nalewki odmawiać. 

Nalewka z dzikiej róży

Podany tutaj przepis na nalewkę z dzikiej róży spowoduje, że nalewka w smaku przypominać może piernik. Nic w tym dziwnego, bo składniki nalewki z dzikiej róży i na piernik są zbliżone. Poza tym nalewka z dzikiej róży z miodem należy do trunków mocnych. Ale za to doskonale rozgrzewa w jesienno-zimowe wieczory.

salita2010 - Fotolia.com

Składniki nalewki z dzikiej róży:

• 1 kg owoców dzikiej róży
• 0,75 l. spirytusu
• 0,25 wódki
• 0,25 brandy
• 2 szklanki wody
• 0,5 kg miodu 
• 2 goździki
• 2 ziarna kardamonu
• 2 cm kory cynamonu

Owoce dzikiej róży przygotowywane do nalewki muszą być dojrzałe i pozbawione zielonych ogonków. Bywa z tym trochę mozolnej pracy, ale się opłaca. Obrane wrzucamy do dużego  słoja (o pojemności co najmniej 3 l). 

Do słoja wlewamy tez miód. Do nalewki z owoców dzikiej róży dobrze jest użyć miodu akacjowego. Nie zawsze go jednak możemy zdobyć, więc każdy inny, rzadki, też będzie dobry. 

          Zobacz też: Przepis na nalewkę z kwiatów dzikiej róży oraz przepis na nalewkę różaną z winem

Następnie wrzucamy goździki, kardamon i pokruszoną korę cynamonu. Potem wlewamy wodę, wódkę i brandy. Obojętnie w jakiej kolejności. Trzeba tylko pamiętać, by ostatni w słoju znalazł się spirytus.

               Zajrzyj tam: Żenicha kresowa

Tak przygotowany nastaw z owocami dzikiej róży powinien stać dwa miesiące. Po tym czasie zlewamy płyn. Owoców nie wyrzucamy!

Zlany płyn należy dokładnie przefiltrować. Warto to zrobić dokładnie, bo osady z dzikiej róży bardzo psują smak nalewki. A ta przefiltrowana już powinna w chłodzie zlana do butelek przeleżeć około dziewięciu miesięcy. 

          Czytaj też: 4 proste zasady jak filtrować nalewki

A co zrobić z owocami dzikiej róży? Zastosowanie jest bardzo proste - należy dodać do nich trochę przypraw i zalać wódką, brandy, spirytusem. Czynności te można powtarzać do momentu, gdy kolejnej jesieni nie nazrywamy nowych owoców dzikiej róży.